ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΟΜΟΦΟΒΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ

Στις 6/2/2016 έλαβε χώρα ομοφοβική επίθεση εναντίον φοιτητή του πανεπιστήμιο λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού από μια ομάδα νεαρών Κερκυραίων στην καφετέρια στο χώρο όπου συστεγάζονται Τμήματα του Ιονίου Πανεπιστημίου. Δεν δίστασαν να διαμηνύσουν ότι απειλείται η σωματική ακεραιότητα του φοιτητή με μαχαίρι, η οποία απειλή σε περίπτωση που εκπληρωθεί θα τύχει της συγκάλυψης της κοινωνίας και της δικαιοσύνης λόγω διασυνδέσεων και γνωριμιών.

Αυτή η επίθεση ομοφοβικού χαρακτήρα, η οποία εδράζεται στο μίσος και τις επιθέσεις βάσει του φύλου, του σεξουαλικού προσανατολισμού, της εθνικότητας και άλλων, δεν θα καταπνιγεί στη σιωπή αλλά αποτελεί την εναρκτήρια κίνηση για τη συγκρότηση κινήματος προστασίας των δικαιωμάτων των ΛΟΑΔ (ή πληρέστερα lgbtqi+) με ένα γενικό πρόταγμα – κίνημα αντιρατσισμού – αντιφασισμού. Κανείς δεν πρέπει να μείνει άπραγος ενάντια σε κάθε μορφή αδικίας και κυρίως για την συνεχιζόμενη αναπαραγωγή από την ελληνική οικογένεια και όλη την κοινωνία της ομοφοβίας, του σεξισμού, της ξενοφοβίας και κάθε άλλης ρατσιστικής και φασιστικής νοοτροπίας που πνίγει τη διαφορετικότητα και την ελευθερία. Τελικώς για το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα που βολικά αναπαράγει κάθε είδους διακρίσεις και κοινωνικούς αυτοματισμούς! Έτσι, με συλλογικούς αγώνες και κινήματα καθώς και με συλλογικές αποφάσεις απελαύνουμε τον ρατσισμό και τον φασισμό, γιατί δεν είναι η διαφορετικότητα μέσα στην κοινωνία, το πανεπιστήμιο μας, το χώρο εργασίας και παντού που μας εμπνέει αλλά η ενότητα όλων αυτών των στοιχείων που αντιστέκονται και προσπαθούν να αποτρέψουν αυτού του είδους τις επιθέσεις και πιστεύουν σε μια άλλη κοινωνία.

Ως ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΤΞΓΜΔ δηλώνουμε την έμπρακτη στήριξη μας στον φοιτητή και είμαστε έτοιμοι να ανταποκριθούμε σε καλέσματα συλλογικοτήτων/φορέων αντιομοφοβικού, αντισεξιστικού και αντιρατσιστικού – αντιφασιστικού περιεχομένου για συμμετοχή και  ενίσχυση συζητήσεων και συγκρότησης κινήματος για την προστασία των δικαιωμάτων των ΛΟΑΔ με αντιρατσιτσικο – αντιφασιστικό προσανατολισμό. Συλλογικά κι ενωτικά θα ανταποκριθούμε στον εμποδισμό και την εξάλειψη των επιθέσεων πάσης φύσεως αδικίας.

ΤΑ ΡΟΖ ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΥΡΑ ΤΡΙΓΩΝΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΚΦΡΑΣΤΕΣ ΤΟΥΣ, ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΥΠΑΓΟΝΤΑΙ ΣΕ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ Ή ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΤΞΓΜΔ 

ΨΗΦΙΣΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΡΗΤΗΣ

Νέες διώξεις και δίκες εναντίον φοιτητών στο Πανεπιστήμιο Κρήτης βρίσκονται επί θύραις προκειμένου να καταστούν ποινικό αδίκημα οι κινητοποιήσεις, οι καταλήψεις και η εν γένει διεκδίκηση δικαιώματα τη στιγμή που το Κουαρτέτο του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού (ΕΚΤ, ΔΝΤ, ΕΕ, ΕΜΣ) ζητούν γη και ύδωρ και συγκεκριμένα κατάρρευση και εξαφάνιση του ασφαλιστικού-συνταξιοδοτικού, το θάνατο των προσφύγων για μια Ευρώπη-φρούριο, την αποδόμηση της Δημόσιας Υγείας και την καθυπόταξη των πανεπιστημίων στην παθητικότητα και τις ανάγκες της αγοράς με ένα σχέδιο Αθηνά. Όλα αυτά δεν μπορούν να μένουν αναπάντητα. Πέραν ότι σε δέκα φοιτητές του Πανεπιστημίου Κρήτης επιβλήθηκαν πειθαρχικές κυρώσεις για τη συμμετοχή τους στις μαζικές καταλήψεις, προϊόν αποφάσεων των συλλόγων φοιτητών του εκάστοτε τμήματος, με απώλεια ενός εξαμήνου φοίτησης, οι ίδιοι φοιτητές έπεσαν θύμα του καθηγητικού κατεστημένου. Συγκεκριμένα, ενόσω τα υπόλοιπα τμήματα του Πανεπιστημίου Κρήτης διεξήγαν την εξεταστική των μαθημάτων που είχαν χαθεί, το Φυσικό βρέθηκε αντιμέτωπο με μηνύσεις και απειλές διαγραφών. Έτσι, δέκα φοιτητές παραπέμπονται στο δικαστήριο στις 10/3/2016 καθότι διεκδίκησαν τα διεξαγωγή εξεταστικής από το καθηγητικό κατεστημένο. 

Στο ίδιο έργο είμαστε ξανά θεατές. Αυτή η εκτροπή συνεχίζει να υφίσταται, όταν δημοκρατικά συγκροτημένοι Φοιτητικοί Σύλλογοι βγαίνουν μπροστά ως πρωτοπορία για τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους να αντιμετωπίζουν την αυθαιρεσία και την αυταρχικότητα του κατεστημένου μέσα στις σχολές μας. Συγκεκριμένα, διευθύντρια μηνύει 13χρονους μαθητές για κατάληψη στο 1ο Γυμνάσιο Μαλακοπής (Θεσσαλονίκη), πέντε φοιτητές διώκονται για το ίδιο χρονικό διάστημα διεκδικήσεων από το καθηγητικό και κομματικό-φοιτητικό κατεστημένο και στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο. Κατά πόσο μπορεί να ενυπάρχουν σε μια μνημονιακή εκτροπή με μόνιμα χαρακτηριστικά η δημοκρατία και οι αγώνες καθώς τα αιτήματα και οι διεκδικήσεις των Συλλόγων Φοιτητών; Αυτή η μεθοδευμένη πρακτική τρομοκρατίας και στοχοποίηση όλων όσοι δεν φοβούνται είναι πάγια αλλά όχι εμπεδωμένη, γιατί το φοιτητικό κίνημα μαζί με το εργατικό θα βάλουν οριστικό τέλος στην ποινικοποίηση των αγώνων μας.

Έτσι, εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας προς τον διωκόμενο Σύλλογο Φοιτητών του Πανεπιστημίου Κρήτης (Φυσικό) και προχωράμε νικηφόρα για να σπάσει αυτό το καθεστώς κι αυτό το απόστημα όχι μόνο στα πανεπιστήμια αλλά σε όλη την κοινωνία με την ελπίδα της νίκης για την απόρριψη έκδοσης των πέντε φοιτητών στην Ιταλία μέσα από ισχυρά, ενωτικά κινήματα φοιτητών – καθηγητών – διοικητικών – εργαζόμενων κι όλης της κοινωνίας. 

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ – ΜΑΘΗΤΩΝ! ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΔΕΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΑΛΛΑ ΔΙΚΑΙΩΝΟΝΤΑΙ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΤΞΓΜΔ

ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΩΝ ΕΑΑΚ ΙΟΝΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΣΤΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΤΟΥ ΔΙΗΜΕΡΟΥ

Η έξαρση των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων στην περιοχή της Μέσης Ανατολής φέρνει την Ε.Ε. αντιμέτωπη με ένα κύμα μεταναστών και προσφύγων που η ίδια συμμετείχε ενεργά στη δημιουργία και το εκμεταλλεύτηκε προς όφελος των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων εντός κι εκτός Ε.Ε. Τώρα που οι άνθρωποι αυτοί δεν «χρειάζονται» πλέον η Ε.Ε. απαντά καθιστώντας την Ευρώπη φρούριο. Χτίζει φράκτες, δημιουργεί την Frontex και πνίγει με μεγαλύτερη ευκολία κι άνεση. Ταυτόχρονα η σημερινή κυβέρνηση που αποδέχεται την Frontex, αποδέχεται και κάθε ευρωπαϊκή επιταγή με το ασφαλιστικό και τις συντάξεις  να μπαίνουν στο στόχαστρο. Η δημόσια περιουσία ξεπουλιέται με τρανταχτό παράδειγμα τα 14 περιφερειακά αεροδρόμια, ακόμα και οι πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας δεν σταματούν οριστικά.

Από τις μνημονιακές  «δεσμεύσεις» δεν εξαιρείται και η τριτοβάθμια εκπαίδευση. Έτσι, το προτεινόμενο νομοσχέδιο για την Παιδεία δεν προχωρά σε καμία ουσιαστική τομή προς όφελος των φοιτητών αλλά συνεχίζει στην λογική που υπαγορεύεται από την Ε.Ε. και την συνθήκη της Μπολόνια σε απόλυτη συμφωνία με τους προηγούμενους αντιεκπαιδευτικούς νόμους κι αναβαπτίζει απλώς όρους και έννοιες της σκληρής μνημονιακής πολιτικής. Δεν καταργεί το Συμβούλιο Ιδρύματος και αφήνει στην δικαιοδοσία του αρμοδιότητες που συνεχίζουν να ενισχύουν τον  επιχειρηματικό χαρακτήρα του πανεπιστημίου. Η φοιτητική εκπροσώπηση δεν επανέρχεται αλλά μία κατ’ επίφαση εκπροσώπηση χειρότερη αυτής των προ Διαμαντοπούλου νόμων έρχεται να αποπροσανατολίσει. Η χρηματοδότηση περικόπτεται σταθερά με αποτέλεσμα οι ταξικοί φραγμοί στην Παιδεία να γίνονται εντονότεροι. Γι’ αυτό και πιστεύουμε ότι το  επόμενο διάστημα πρέπει να δοθεί επιπλέον σημασία στα ζητήματα της σίτισης και της στέγασης από τα οποία στο σημερινή συγκυρία εξαρτάται η δυνατότητά μας ή μη να σπουδάσουμε και επομένως να μπορούμε να μαχόμαστε μέσα στο πανεπιστήμιο.

Με βάση τα όσα αναφέρθηκαν η πραγματοποίηση διημέρου είναι αναγκαία αλλά ο τρόπος ορισμού του συγκεκριμένου, 15-16 Ιανουαρίου, μας βρίσκει έντονα προβληματισμένους. Η οριστικοποίηση για την διεξαγωγή ήρθε μόλις λίγες μέρες πριν το διήμερο. Αυτό δημιουργεί τεράστιο πρόβλημα στα σχήματα της επαρχίας. Σε πολλά επαρχιακά πανεπιστήμια η εξεταστική ξεκινά λίγες μέρες μετά κι έτσι σε εποχές που κάθε μέρα φοιτητικής ζωής είναι πολυτέλεια και η επόμενη αμφίβολη η άμεση μετάβαση στην Αθήνα απαιτεί χρόνο και χρήμα που είναι αδύνατο να βρεθούν. Θέτει δηλαδή ένα τόσο ταξικό όσο και γεωγραφικό όριο που δεν θα έπρεπε να υπάρχει με αποτέλεσμα να διακυβεύεται ο δημοκρατικός  χαρακτήρας της διαδικασίας. Επιπλέον και στο κέντρο περίπου σε αυτές τις ημερομηνίες είναι προγραμματισμένα συλλαλητήρια για το ασφαλιστικό, τα 5μήνα και το κουρδικό ζήτημα καθώς και κινητοποίηση στο Φράκτη του Έβρου, γεγονότα που δημιουργούν απορίες για την δυναμική που είναι δυνατό να υπάρξει στο διήμερο.

Η οργάνωση των διημέρων δεν μπορεί να αποτελεί υπόθεση μερικών παραγόντων που ήρθαν σε συνεννόηση χωρίς να υπολογίζουν τον συλλογικό παράγοντα. Έχουμε δει πολλές φορές τραγελαφικά διήμερα με αποκορύφωμα το προ δύο ετών διήμερο που δεν συμμετείχαν καν όλες οι οργανώσεις που απαρτίζουν τα ΕΑΑΚ. Δυο χρόνια μετά δεν διδαχθήκαμε από τα λάθη μας ενόσω οι  συνεννοήσεις των ελίτ συνεχίζονται κάτω από το τραπέζι, κάτι που δεν εξυπηρετεί σε καμία περίπτωση το σύνολο των ΕΑΑΚ και μας γυρίζει πίσω πολιτικά καθώς υποβαθμίζει τον διάλογο και τον συλλογικό χαρακτήρα των διαδικασιών μας. Οι προειλημμένες αποφάσεις των λίγων δεν μπορούν να αποτελούν την βάση για μία ουσιαστική διαδικασία με δημοκρατικούς όρους.

Στο συγκεκριμένο διήμερο, λοιπόν, που διεξάγεται με αυτούς τους δυσχερείς όρους δεν θεωρούμε ότι μπορούν να παρθούν αποφάσεις που να αφορούν τομές στην οργανωτική δομή των ΕΑΑΚ καθώς ελάχιστες μέρες πριν την διαδικασία δεν υπάρχει δημοσιευμένη καμία συγκεκριμένη πρόταση άρα δεν μπορούμε να τοποθετηθούμε χωρίς, ωστόσο, αυτό να σημαίνει ότι η συζήτηση για την οργανωτική δομή των ΕΑΑΚ δεν πρέπει να ξεκινήσει. Τα ΕΑΑΚ πρέπει αρχικά να σεβαστούν τις διαδικασίες τους. 

Ε.Α.Α.Κ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΤΡΙΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ: ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ

 Το Τρίτο Μνημόνιο που συνήφθη από την ακροδεξιά - νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και το συνταγματικό  - δημοκρατικό τόξο ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι και Ένωση Κεντρώων έχει ως κομβικό σημείο την αξιολόγηση. Η αξιολόγηση την οποία διατείνεται η συγκυβέρνηση ότι θα ολοκληρώσει μέχρι το τέλος του 2015 δεν αποτελεί ούτε τεχνικό ζήτημα ούτε είναι μια ουδέτερη διαδικασία. Στον πυρήνα της αξιολόγησης βρίσκεται η αποσταθεροποίηση των σχέσεων εργασίας μέσω των μαζικών απολύσεων, της διαθεσιμότητας, της επισφαλούς εργασίας και εν γένει της κατάργησης κάθε εργασιακού δικαιώματος. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με την αύξηση των ωρών των δασκάλων, την αύξηση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα με το γενικό τίτλο "Ευθυγράμμιση αναλογίας των μαθητών ανά τάξη και εκπαιδευτικό μέχρι τον Ιούνιο του 2018" στις κατευθύνσεις του καπιταλιστικού μηχανισμού Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (Ο.Ο.Σ.Α.). Επιπλέον, οδηγούμαστε ολοταχώς σε ένα δεύτερο γύρο συγχωνεύσεων/καταργήσεων σχολικών μονάδων που οδηγεί σε μια ακόμα συρρίκνωση του ακαδημαϊκού χάρτη, σε ένα νέο πιο ακραίο και ισοπεδωτικό Σχέδιο Αθηνά.

Είναι εμφανές ότι η αξιολόγηση που επιβάλλουν οι μνημονιακές επιταγές οδηγούν στη διεύρυνση των προβλημάτων και τη μεγέθυνση των διαστάσεων τους, γιατί δεν εντοπίζει τις πραγματικές αρρυθμίες και ελλείψεις του αλλά τις επεκτείνει και τις εντείνει. Αρχικά, καταργείται το αυτοδιοίκητο που διέπει το πανεπιστήμιο καθώς αποδυναμώνονται εν γένει όλοι οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης. Όλες οι εξουσίες συγκεντρώνονται και βρίσκονται σε κλειστά όργανα που στερούνται της φωνής των συλλόγων φοιτητών και των εργαζομένων του πανεπιστημίου και εδράζονται σε εμπειρογνώμονες και καπιταλιστικούς/νεοφιλελεύθερους οργανισμούς τύπου Ο.Ο.Σ.Α., οι οποίες δεν συνηγορούν εποικοδομητικά με τις προτάσεις τους αλλά επιβάλλουν ποινές για τη μη συμμόρφωση στις κατευθυντήριες γραμμές τους, το οποίο σημαίνει υποχρηματοδότηση λόγω έλλειψης ανταγωνιστικότητας σε σχέση με τα συμμορφωμένα ιδρύματα και αυτό με τη σειρά του οδηγεί στον μαρασμό και την κατάργηση των σχολών που θα απευθύνονται στα κατώτερα στρώματα. Εν αντιθέσει εκείνες οι σχολές που θα υποταχθούν στους κανόνες της αγοράς, της αξιολόγησης και των μνημονιακών εκβιασμών θα χαίρουν πλήρης προστασίας και χρηματοδότησης για τους ελίτ καθιστώντας σαφές το ταξικό σχίσμα μέσα στον ακαδημαϊκό χάρτη. Επιπλέον, η μονιμότητα καταργείται και η επισφαλής εργασία μαστίζει όλους όσοι δεν διορίζονται με λίστες από το Υπουργείο Παιδείας και όσοι συνάπτουν ιδιωτικές ατομικές συμβάσεις με το διευθυντή ενός σχολείου διαρρηγνύοντας την ενότητα των συλλογικών διεκδικήσεων και απαιτήσεων.

Η αξιολόγηση αναγκάζει το σχολείο και την Παιδεία να εισέλθουν σε μια νέα εποχή, στο σχολείο της "κλειδαρότρυπας" και της εποπτείας. Οι σχέσεις μεταξύ των μαθητών και των καθηγητών διαταράσσονται ενόσω τα σχολεία καθυποτάσσονται και τρομοκρατούνται για να γίνουν μονάδες παραγωγής εύκολα εκμεταλλεύσιμου και ενεργούμενου δυναμικού για την αποπληρωμή ενός αθέμιτου, παράνομου, απεχθούς, επονείδιστου και μη βιώσιμου χρέους που ουδέποτε δημιούργησε ο ελληνικός λαός αλλά επέβαλε το κεφάλαιο και η Ε.Ε. ως δημόσιο/κρατικό.

Η αξιολόγηση όπως παρουσιάζεται από το Μνημόνιο και τους οπαδούς της είναι ντυμένη με ψεύδη έτσι ώστε να φαντάζει ως ένα μέσο εξορθολογισμού  και αναδιάρθρωσης του σάπιου συστήματος. Αρχικά, δεν πρόκειται για μια ανεξάρτητη διαδικασία καθότι δοτά πρόσωπα από το εξωτερικό προσπαθούν να ευθυγραμμίσουν το ελληνικό σχολείο με τα ευρωπαϊκά πρότυπα όπως αύξηση των ωρών, των μαθητών ανά τμήμα κ.ά. Δεν διασφαλίζει σε καμία περίπτωση την ποιότητα όπως αξιώνει αλλά γίνεται προσπάθεια περικοπών και απολύσεων. Δεν προσμετρά άλλες παραμέτρους ως εκ τούτου δεν είναι αντικειμενική ή μάλλον πολύ καλά πολιτικά ενταγμένη και προσανατολισμένη όπως την κοινωνική προέλευση, την οικογενειακή κατάσταση, τις συνθήκες διαβίωσης και κατοικίας, την υλικοτεχνική υποδομή σχολείου, τον τύπο εξετάσεων, τα σχολικά βιβλία, το εκπαιδευτικό κλίμα, τις παιδαγωγικές μεθόδους, τις κοινωνικές και γεωγραφικές ανισότητες. Η πιο άμεση αξιολόγηση στους φοιτητές είναι ένα χαρτί διαβάθμισης των πνευματικών ικανοτήτων ή του συγγραφικού έργου του διδάσκοντα και τη χρησιμότητα του μαθήματος του καθώς μόνο τα νούμερα κυριαρχούν το γιατί εκλείπει. Ωστόσο, δεν γίνεται λόγος για τον αριθμό αιθουσών ή των μελών ΔΕΠ που λείπουν καθώς αυτό γίνεται λόγος μη διεξαγωγής μαθημάτων. Αυτά είναι τα πραγματικά προβλήματα που δεν μετρούνται αλλά τίθενται υπό μέτρηση η ανταγωνιστικότητα μέσω της βαθμολόγησης και της σύγκρισης.

Αυτό το οποίο πρέπει να αντιπαραθέτουμε ως απαίτηση είναι το αυτοδιοίκητο του πανεπιστημίου μας και αυτό σημαίνει ότι απαιτούμε την πραγματική διεύθυνση των σχολών υπό τον έλεγχο των γενικών συνελεύσεων των φοιτητών, των καθηγητών και του διοικητικού προσωπικού, γιατί οι αποφάσεις αφορούν όλους μας και μας επηρεάζουν άμεσα. Το πανεπιστήμιο υπό την πλήρη εποπτεία των γενικών συνελεύσεων θα ξεφύγει από το καθεστώς ομηρείας των αναγκών της αγοράς και του κεφαλαίου και θα υπεισέλθει στην ελεύθερη διαμόρφωση των ικανοτήτων, των κλίσεων και της προσωπικότητας μας. Έτσι, οφείλουν οι γενικές συνελεύσεις και το κίνημα να αντισταθεί σε οποιαδήποτε προσπάθεια αξιολόγησης από τη συμπλήρωση των φυλλαδίων αξιολόγησης μέχρι τις δυναμικές παρεμβάσεις για την αποτροπή και παρακώλυση των διαδικασιών αξιολόγησης. Η αξιολόγηση γίνεται μόνο μέσω των αποφάσεων των γενικών συνελεύσεων και των συλλογικών προσπαθειών με την επίμονη και ανυποχώρητη διεκδίκηση για όλη την εξουσία στις γενικές συνελεύσεις.

 

ΕΑΑΚ ΙΟΝΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ

17 ΝΟΕΜΡΒΗ: Ο ΤΡΟΠΟΣ ΤΟΥ ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΕΣΑΙ

42 χρόνια έχουν περάσει από τότε που το Πολυτεχνείο πέρασε στην Ιστορία όχι όμως ως μια ακόμα σελίδα της αλλά ως ένα ορόσημο στον αγώνα και την αντίσταση. Διαρκής αγώνας και αντίσταση ενάντια στο ξενοκίνητο διδακτορικό καθεστώς που επιβλήθηκε από τους Συνταγματάρχες τον Απρίλιο του 1967 και καταβαράθρωσε την χώρα για επτά χρόνια. Το κλίμα ανελευθερίας (βασανιστήρια της ΕΑΤ-ΕΣΑ, διώξεις, εξορίες), καταναγκασμού, περιστολής των δικαιωμάτων τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών καθώς και ο οικονομικός στραγγαλισμός αποτέλεσαν την εκρηκτική ύλη για την πυροδότηση του αγώνα του Πολυτεχνείου. Ακόμα κι αν η Μεταπολίτευση καθιέρωσε μια κατ'επίφασην δημοκρατική Ελλάδα υπό την αιγίδα της Ε.Ε. διαπιστώνεται ότι οι πολιτικές ηγεσίες άλλαξαν αλλά όχι οι καταστάσεις και οι συνθήκες που πλήττουν τον αγωνιζόμενο και εργαζόμενο λαό. Αποκορύφωμα των συνθηκών ανελευθερίας και οικονομικού στραγγαλισμού αποτελεί το επιχειρούμενο πάλαι ξενοκίνητο αυταρχικό καθεστώς της ακροδεξιάς - νεοφιλελεύθερης συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με τους επίδοξους συνεχιστές του έργου τους, έτοιμους να συνδιαχειριστούν το Μνημόνιο μαζί ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - Το Ποτάμι - Ένωση Κεντρώων και τη Χρυσή Αυγή επί θύραις για μια νέα ναζιστική - φασιστική - εθνικιστική ολοκλήρωση.

Το σύνθημα του Πολυτεχνείου δεν είναι μόνο επίκαιρο αλλά και καθημερινή πραγματικότητα. ΨΩΜΙ - ΠΑΙΔΕΙΑ - ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Αυτά αποζητούν καθημερινά οι πρόσφυγες που συρρέουν στην Ευρώπη ζητώντας καλύτερες συνθήκες ζωής που οι ιμπεριαλιστικοί μηχανισμοί - στους οποίους ανήκει η Ελλάδα και το σύνολο των κρατών - σπέρνουν το θάνατο στη χώρα τους μέσω ευρωπαϊκών και διεθνικών οργανισμών όπως η FRONTEX. Ως αντίποινα, η ιμπεριαλιστική θηριωδία τροφοδοτεί εκ νέου την ισλαμιστική βαρβαρότητα με αποκορύφωμα την σφαγή του Παρισιού στις 13/11. Το έγκλημα στο Παρίσι διέπραξε η ISIS με την συνυπογραφή του Ολάντ, Μέρκελ, Ομπάμα, ΝΑΤΟ και Ε.Ε. και εκφράζουμε την Διεθνιστική μας Αλληλεγγύη στην άλλη Γαλλία, των εργαζόμενων, των άνεργων, των γκέτο και των μεταναστών και καλούμε σε Κοινή Πάλη.

ΨΩΜΙ - ΠΑΙΔΕΙΑ - ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Λένε όλοι οι αριστεροί/ές αγωνιστές/ριες και ο μαχόμενος λαός ενάντια στον οικονομικό και κοινωνικό στραγγαλισμό που επιφέρει το Τρίτο Μνημόνιο ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με την ανακεφαλοποίηση των τραπεζών και την κατάργηση των δικαιωμάτων στην Παιδεία, την Υγεία και όλους τους δημόσιους τομείς για την αποπληρωμή ενός παράνομου και μη βιώσιμου χρέους. Η Παιδεία μπαίνει κι αυτή το στόχαστρο καλύπτοντας τις ανάγκες των αγορών και των δανειστών εξοβελίζοντας κάθε πυρήνα αντίδρασης και αγώνα.

Η δική μας η απάντηση πρέπει να είναι βαθιά αντικαπιταλιστική, με τη λογική του αγώνα, της ρήξης με το υπάρχον σύστημα, με σκοπό την ανατροπή του. Απαιτούμε την άμεση διαγραφή του χρέους και τη ρήξη με το ΔΝΤ - ΕΕ - ΝΑΤΟ και το ευρώ. Οι φοιτητές, μέσα από τις συλλογικές τους διαδικασίες οφείλουν να παλέψουν από τα κάτω, και πάντα συμπορευόμενοι με τους αγώνες των εργαζομένων και των ανέργων, για να διεκδικήσουν όλα όσα τους ανήκουν και όλα όσα τους έχουν στερηθεί από τις πολιτικές των τελευταίων χρόνων. Δεν θα γίνουμε η γενιά της εξαθλίωσης και της ανεργίας που θα ζήσει με 300€. Η μάχη της γενιάς μας είναι η ανατροπή τους! Δεν υπο­χω­ρούμε και αγωνιζόμαστε για ένα αξιοπρεπές μέλλον και τη ζωή που μας αξίζει! Θα βγούμε νικητές!

ΕΑΑΚ ΙΟΝΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ

ΨΗΦΙΣΜΑ Ρ.Α.Κ.Ι. – Ε.Α.Α.Κ. ΓΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΚΟΥΡΔΙΚΟ ΛΑΟ

Πρόκειται για τη φασιστική επίθεση που δέχτηκαν οι Κούρδοι, Τούρκοι, εργάτες, εργαζόμενοι, διανοούμενοι, γυναικείες οργανώσεις, νεολαιίστικα σχήματα, σήμερα το πρωί (Σάββατο 10 Οκτωβρίου) στις 10:05, την ώρα που πραγματοποιούσαν συγκέντρωση για την ειρήνη. Στη συγκέντρωση σημειώθηκαν δύο μεγάλες εκρήξεις οι οποίες σύμφωνα με την ανακοίνωση της κυβέρνησης έχασαν τη ζωή τους 86 άτομα και εκατοντάδες είναι οι τραυματίες.
Η ανησυχία μας είναι μεγάλη για τον αριθμό των δολοφονημένων αγωνιστών που μπορεί να αυξηθεί.

Τη συγκέντρωση είχαν οργανώσει Συνομοσπονδίες και Συνδικάτα όπως: Συνομοσπονδία Δημοσίων Υπαλλήλων (KESK), Συνομοσπονδία Επαναστατών Εργατών (DISK), Ομοσπονδία Μηχανικών (TMNOB) και Ομοσπονδία Εργαζομένων Υγείας (TTB). Πριν ξεκινήσει η συγκέντρωση, η πρώτη έκρηξη σημειώθηκε μέσα στο πλήθος που ήταν συγκεντρωμένοι τα μέλη και οι οπαδοί του Δημοκρατικού Κόμματος των Λαών. Η δεύτερη έκρηξη σημειώθηκε μέσα στα μέλη και τους οπαδούς του Κόμματος Εργασίας EMEP. Μέσα σε δευτερόλεπτα σκορπίστηκαν παντού ανθρώπινα μέλη και η αστυνομία εμπόδισε την έλευση των ασθενοφόρων ενώ ταυτόχρονα πραγματοποιούσε επιθέσεις.

Η επίθεση αυτή δεν είναι απλή μία επίθεση, αλλά έχει χαρακτήρα μιας συνολικής επίθεσης ενάντια σε όλους τους λαούς, μειονότητες, εργάτες, εργαζόμενους και εκμεταλλευόμενα στρώματα που απαιτούν και διεκδικούν ελευθερία και δημοκρατία. Εδώ και καιρό στην Τουρκία και στο Κουρδιστάν όλες οι αριστερές και κουρδικές οργανώσεις, συνδικάτα και δημοκρατικοί φορείς ανακοίνωναν συνεχώς ότι ο Ερντογάν και η κυβέρνησή του πραγματοποιεί επιθέσεις για να εξασφαλίσει τις εκλογές με τρομοκρατία και αίμα. Μέσα σε δύο μήνες εκατοντάδες άτομα έχουν χάσει τη ζωή τους, δεκάδες συνοικίες έχουν ισοπεδωθεί. Ο αριθμός των συλληφθέντων είναι αμέτρητος. Η σημερινή δολοφονία δείχνει ότι ο Ερντογάν και η κυβέρνησή του δεν θα διστάσουν να μετατρέψουν σε λίμνη αίματος την Τουρκία και το Κουρδιστάν.
Καλούμε λοιπόν τον ελληνικό λαό, εργάτες, εργαζόμενους, δημοκρατικούς φορείς, πολιτικές οργανώσεις, συνδικάτα και ΜΜΕ να συμπαρασταθούν με τον αγώνα των λαών της Τουρκίας.

Κούρδοι και Τούρκοι πολιτικοί πρόσφυγες και μετανάστες

Καλούμε τους φοιτητές να συμμετέχουν σε πορεία τη Πέμπτη στις 16/10/2015 με προσυγκέντρωση στις 18.30 στο ιστορικό.

Ρ.Α.Κ.Ι - Ε.Α.Α.Κ.

ΟΧΙ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ!

Τα ξημερώματα του Σαββάτου 27/6 δια στόματος πρωθυπουργού ανακοινώ­νεται δημοψήφισμα για το εάν θα υπογράψει το ελληνικό κράτος τη συμφωνία που του ζητήθηκε από τους θεσμούς-τρόικα (όπως κι αν τους αποκαλεί κανείς). Μετά από άκαρπες προσπάθειες διαπραγματεύσεων, η κυβέρνηση που εκλέχθηκε πριν 6 μήνες για να «σκίσει τα μνημόνια», κάνει με μια πολιτική «τρίπλα» και πετάει το μπαλάκι στο λαό για το αυτονόητο. Αυτό το δημοψήφισμα-μονόδρομος ουσιαστικά αποκρύπτει την μοναδική λύση που είναι η ρηξη με την ΕΕ και η διαγραφή του χρέους και των μνημονίων και όχι η επαναδιαπραγμάτευσή του.

Στην ουσία, η ερώτηση ΝΑΙ ή ΌΧΙ στην πρόταση των δανειστών, είναι αν θέλουμε να ισοπεδώσουμε όποιο κοινωνικό και εργα­σιακό δικαίωμα μας έχει απομείνει. Με το ΝΑΙ, προδιαγράφουμε ότι θα ζήσουμε επ’ αόρι­στον μέσα στη φτώχεια και την τρομοκρατία. Αποδεχόμαστε ότι η ελευθερία λόγου και έκφρασης σιγά σιγά θα είναι άγνωστες έννοιες. Θα πεινάμε για να πλου­τίσουν τράπεζες και λοιποί κεφαλαιοκράτες. Θα πρέπει να είμαστε όχι απλά υπάκουοι αλλά ευγνώ­μο­νες στα ευρωπαϊκά «ιδανικά», και με χαρά θα υποθηκεύσουμε το μέλλον μας. Για όσους δεν ανήκουν στην μικρή οικονομικά ισχυ­ρή ελίτ της χωράς μας η απάντηση χωρίς δεύτερη σκέψη πρέπει να είναι ΌΧΙ.

Το ερώτημα του δημοψηφίσματος δεν είναι το ιδανικό. Ένα ΟΧΙ, για την ελληνική κυβέρνηση δεν σημαίνει απαραίτητα την αλλαγή της κατάστασης. Δεν σημαίνει καν την ρήξη με την ΕΕ. Αυτό όμως δεν πρέπει να μας οδηγεί στο να απέχουμε από την ψηφοφορία περιμένοντας να ωριμάσουν οι συνθήκες και να τεθούν τα ιδανικά ερωτήματα. Εμείς είμαστε που πρέπει να δημιουργήσουμε τις συνθήκες! Το δικό μας το ΟΧΙ θα είναι ΟΧΙ στο χρέος που μόνοι τους δημιούρ­γησαν, ΟΧΙ στην ΕΕ, ΟΧΙ στη φτώχεια, τη λιτότητα, την ανεργία, την υπο­τα­γή και την ταπεινωση.

Το ΌΧΙ που θα πούμε όλοι την Κυριακή 5 Ιουλίου θα είναι ηχηρό και ξεκά­θα­ρο. Ωστόσο, δεν θα σταματήσουμε εκεί, ούτε θα δεχτούμε τις όποιες νέες συμ­φω­νίες-μνημόνια προτείνει η ελληνική κυβέρνηση. Την επόμενη μέρα θα συνεχί­σου­με όλοι να παλεύουμε στους δρόμους, στα πανεπιστήμια και στους εργασια­κούς χώρους για ένα καλύτερο αύριο και μια άλλη κοινωνία χωρίς αδικία και εκμετάλλευση.

ΡΗΞΗ ΤΩΡΑ ΜΕ ΕΕ-ΤΡΟΪΚΑ-ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ!

ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΕΚΒΙΑΣΜΟΥΣ ΤΟΥΣ!

Ε.Α.Α.Κ. ΙΟΝΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ